Spowiedź

Mówiłeś mi, że przyciągam gniew
Że za nic masz mą niewinność
Kazałeś mi trudną drogą iść
Za stróża mieć tylko ciemność

Patrzyłeś jak wolno staczam się
I spadam w otchłań bezdenną
Widziałeś jak mieszam z winem krew
By obłaskawić codzienność

Me serce bije i tak na przekór dniom
Gdy ciągle czuję twój gniew nade mną
Me serce bije i nie zatrzymasz go
Me serce bije i tak, na pewno

Wyostrzam wzrok kiedy przyjść ma sen
Jak dziki zwierz jestem czujna
Napiętą struną me ciało jest
W obawie, że ciebie spotka

Me serce bije i tak na przekór dniom
Gdy ciągle czuję twój gniew nade mną
Me serce bije i tak, jak kruche szkło
Jest wciąż mój los, mój los

Za stróża mam tylko ciemność

Me serce bije i tak na przekór dniom
Gdy ciągle czuję twój gniew nade mną
Me serce bije i tak, jak kruche szkło
Jest wciąż mój los

Me serce bije i tak
Me serce bije i tak
Me serce bije i nie zatrzymasz go
Me serce bije i tak, na pewno